De Ierse Wolfshond

Even een hond kopen is er niet bij, zeker geen Ierse Wolfshond. Je gezin uitbreiden met een Ierse Wolfshond mag niet afhangen van een luchtig besluit. Natuurlijk is de Ier een geweldige hond, maar dan wel een erg hoge en een heel zware.

Niet alleen de imposante en sierlijke verschijning is motiverend voor de liefhebber, ook het unieke karakter is zeer belangrijk. Het overgrote deel van de Ierse Wolfshonden voldoet aan de op schrift staande karaktereigenschappen. De Ier behoort tot de meest tolerante rassen ten opzichte van mens en dier (‘eigen’ huisdier wel te verstaan, de Ier is en blijft een windhond met jachtpassie). Hij is aanhankelijk, lief, rustig, bedachtzaam, intelligent, betrouwbaar en voegt zich gemakkelijk naar de gewoonten van zijn eigenaar.

Ierse Wolfshond is geen waakhond
Indien je een waakhond zoekt dan ben je bij een Ier aan het verkeerde adres. Hij is niet blafferig en je moet er niet op rekenen dat jouw Ier het huis bewaakt. Hij zal elke bezoeker zonder onderscheid hartelijk begroeten. De Ierse Wolfshond, hoe voorbeeldig ook, blijft een hond die liever zijn eigen gang gaat.

Opvoeding Ierse Wolfshond
De Ierse Wolfshond vraagt om een vriendelijke, consequente opvoeding. Je mag niet vergeten dat je na het eerste puppy-jaar enorm veel hond in huis hebt rondlopen. Hij wil zich graag voegen naar jouw gewoonten, maar hij moet daar wel toe gebracht worden. Begin daar zo snel mogelijk mee: Ieren iets leren op latere leeftijd of erger nog, afleren, kost veel meer moeite. Het zijn wat dat betreft net mensen.

Geschiedenis Ierse Wolfshond
De Ierse Wolfshond is een heel oud ras. Net zoals bij alle hondenrassen is zijn exterieur in de loop der eeuwen wel wat veranderd. Zijn voorouders werden Celtic Greyhound, Irish Hounds, Celtic Huntinghounds en Irish Wolfdogs genoemd, maar in een brief van de Griekse schrijver Flavius Arrianus (1400 v. C.) wordt al gesproken over een zeer grote, ruwharige hond met een vriendelijk karakter. Een echte mensenvriend.  

Een Consul uit Rome (390 v. C.) heeft een dankbrief gestuurd aan zijn broer Flavianus, voor het schenken van zeven Irish Hounds. Daaruit blijkt dat, ook toen al, de honden een zeer grote verschijning waren. Deze honden werden gebruikt in de arena van Rome voor gevechten tegen beren en ander groot wild. Later als aanvallers tegen vijanden en beschermers voor de edelen in veldslagen.

Vermoedelijk zijn deze grote Hounds met de Kelten/Galliërs mee naar Ierland gekomen waar ze èn als statussymbool voor edellieden èn voor de jacht op wolven gebruikt werden. Door het uitsterven van de wolf in Ierland (1786) en het uitbreken van de oorlog (o.a. voedselschaarste) is de Irish Wolfdog bijna uitgestorven. Maar zoals eigenaren kunnen bevestigen, is zijn imposante verschijning en zijn aanhankelijke en mensvriendelijke aard de reden dat er in de geschiedenis steeds mensen zijn opgekomen voor (het voortbestaan van) de Ierse Wolfshond.

© De Nederlandse Vereniging voor de Ierse Wolfshond (IERDIE)