Cavia en gedrag

Hoewel cavia’s kort nadat ze een nieuwe baasje hebben wel eens schuw lijken, leren ze dit gedrag meestal snel af. Zeker als je ze regelmatig in handen en op schoot neemt worden ze heel snel tam en komen ze zelfs naar je toe. Zeker als ze weten dat er wat lekkers te halen is.

Kenmerkend voor een cavia is het grote scala aan geluiden dat het kan maken. Knorren, piepen, fluiten, grommen, tanden klapperen en nog veel meer. Elk met een eigen betekenis.

Cavia’s zijn koloniedieren die graag gezelschap van hun soortgenoten hebben en zonder contact daarmee kunnen wegkwijnen. Verder zijn het geweldige eters en daarom moeten ze veel en goed gevoerd worden. Cavia’s komen net al jonge hazen vrijwel compleet ter wereld en kunnen al met een paar dagen zelfstandig eten. Echter, tot 25 -30 moeten ze door de moeder gezoogd worden. Klimmen en/of springen doen cavia’s zelden of nooit.

Lichaamstaal van de cavia
Verder hebben ze een diereigen gedrag dat zich o.a. uit in lichaamstaal. Als cavia’s iets onderzoeken strekken zij bijvoorbeeld hun hele lichaam uit en maken eerst met de neus contact. Paringsbereidheid doet denken aan het pronken en langzaam om elkaar heen draaien ongeveer zoals vogels dat doen, terwijl ze daarbij genoeglijk zachtjes knorren.

Als ze boos zijn kunnen ze hun haar op de rug rechtop zetten. In een groep cavia’s heerst een duidelijke rangorde. Eén cavia, een mannetje of een vrouwtje, is er de baas en zal dat laten merken ook. Regelmatig zal hij/zij door imponeren het haar rechtop zetten en hoog op de benen gaan lopen om te bevestigen dat hij/zij de baas is en orde houdt in de groep.  

Het gezichtsvermogen van cavia’s is maar matig. Groenachtige kleuren zien ze het beste, maar op afstand zien ze slecht. Ze kunnen beter horen dan zien. Het reukvermogen is heel erg goed ontwikkeld en vele malen beter dan dat van mensen. 

Het is vaak heel moeilijk te zien dat een cavia ziek is. Ze kunnen heel lang normaal gedrag vertonen en toch ziek zijn.

© Hans L. Schippers